
Tumaas nang 2.3% kumpara sa nakaraang taon ang Pambansang Indise ng Presyo sa Mamimili (CPI) ng Japan noong Oktubre, kumpara sa naunang tala na 2.1%, ayon sa pinakahuling datos na inilabas ng Japan Statistics Bureau noong Biyernes.
Tumaas nang 2.2% kumpara sa nakaraang taon ang CPI na hindi kasama ang sariwang pagkain at enerhiya noong Oktubre, kumpara sa naunang tala na 2.4%.
Sinusukat ng implasyon ang pagtaas ng presyo ng isang pangkat ng mga kalakal at serbisyong kumakatawan sa karaniwang binibili ng mga mamimili. Ang pangkalahatang implasyon ay karaniwang ipinapahayag bilang porsiyento ng pagbabago kumpara sa nakaraang buwan (MoM) at sa nakaraang taon (YoY). Hindi kasama sa pangunahing implasyon (core inflation) ang mga bahaging mas pabago-bago ang presyo, gaya ng pagkain at gasolina, na maaaring maapektuhan ng mga salik na heopolitikal at pana-panahon. Pangunahing implasyon ang tinututukan ng mga ekonomista at siyang batayan ng target ng mga bangko sentral, na may mandatong panatilihin ang implasyon sa antas na kayang pamahalaan, karaniwan ay nasa 2%.
Sinusukat ng Indise ng Presyo sa Mamimili (CPI) ang pagbabago sa presyo ng isang pangkat ng mga kalakal at serbisyo sa loob ng isang takdang panahon. Karaniwan itong ipinapahayag bilang porsiyento ng pagbabago kumpara sa nakaraang buwan (MoM) at sa nakaraang taon (YoY). Ang pangunahing CPI (Core CPI) ang ginagamit na batayan ng target ng mga bangko sentral dahil hindi nito isinasama ang pabago-bagong presyo ng pagkain at gasolina. Kapag lumampas sa 2% ang Core CPI, karaniwan itong humahantong sa mas mataas na mga antas ng interes; kabaligtaran naman kapag bumaba ito sa 2%. Dahil nakabubuti sa isang salapi ang mas mataas na mga antas ng interes, karaniwang lumalakas ang salapi kapag mas mataas ang implasyon. Kabaligtaran naman ang nangyayari kapag bumababa ang implasyon.
Bagaman tila salungat ito sa inaasahan, itinutulak ng mataas na implasyon sa isang bansa ang pagtaas ng halaga ng salapi nito, at kabaligtaran naman kapag mas mababa ang implasyon. Ito ay dahil karaniwang itinataas ng bangko sentral ang mga antas ng interes upang labanan ang mas mataas na implasyon. Umaakit ito ng mas maraming kapital mula sa mga mamumuhunan sa buong mundo na naghahanap ng mapaglalagyan ng kanilang pera na may magandang kita.
Dati, ginto ang pinipiling ari-arian ng mga mamumuhunan sa panahon ng mataas na implasyon dahil napapanatili nito ang halaga nito. Bagaman madalas pa ring bumibili ng ginto ang mga mamumuhunan bilang ligtas na kanlungan sa panahon ng matinding kaguluhan sa merkado, hindi ito ang nangyayari sa karamihan ng pagkakataon. Ito ay dahil kapag mataas ang implasyon, itinataas ng mga bangko sentral ang mga antas ng interes upang labanan ito. Hindi pabor sa ginto ang mas mataas na mga antas ng interes dahil pinatataas nito ang potensiyal na kitang napapalampas sa paghawak ng ginto kumpara sa paghawak ng isang ari-ariang kumikita ng interes o paglalagay ng pera sa isang depositong account. Sa kabilang banda, karaniwang pabor sa ginto ang mas mababang implasyon dahil nagpapababa ito ng mga antas ng interes, kaya nagiging mas kaakit-akit na alternatibong pamumuhunan ang makinang na metal.
