Nagbabala si Santos Pereira ng ECB sa panganib na kumalat sa buong ekonomiya ang implasyong dulot ng enerhiya

Nagbabala noong Biyernes si Álvaro Santos Pereira, miyembro ng Konsehong Tagapamahala ng Bangko Sentral ng Europa (ECB), na nananatiling malaki ang presyur sa implasyon na dulot ng enerhiya, ayon sa mga pahayag na iniulat ng Reuters.

Mahahalagang punto

Nananatiling malaki ang presyur sa implasyon na dulot ng enerhiya.

Ang pangunahing tanong ay kung kakalat sa iba pang bahagi ng ekonomiya ang presyur mula sa mga presyo ng enerhiya.

Reaksiyon ng merkado

Halos walang naging reaksiyon ang euro (EUR) sa mga pahayag na ito. Sa oras ng pagsulat, nasa bandang 1.9615 ang kalakalan ng EUR/USD, na bumaba ng 0.13% noong Biyernes.

TMGM Analysis: Financial Market News, Economic Calendar & Market Insights

Mga madalas itanong tungkol sa ECB

Ang Bangko Sentral ng Europa (ECB), na nakabase sa Frankfurt, Germany, ang bangkong sentral ng Eurozone. Nagtatakda ang ECB ng mga antas ng interes at namamahala sa patakarang pananalapi para sa rehiyon. Ang pangunahing mandato ng ECB ay panatilihin ang katatagan ng presyo, na nangangahulugang pagpapanatili ng implasyon sa humigit-kumulang 2%. Pangunahing kasangkapan nito upang makamit ito ang pagtataas o pagbababa ng mga antas ng interes. Karaniwang nagreresulta sa mas malakas na euro ang mas mataas na antas ng interes, at kabaligtaran naman kapag mas mababa ang interes. Nagpapasiya ang Konsehong Tagapamahala ng ECB tungkol sa patakarang pananalapi sa mga pulong na ginaganap walong beses sa isang taon. Ang mga pasiya ay ginagawa ng mga pinuno ng mga pambansang bangko ng Eurozone at anim na permanenteng miyembro, kabilang ang Pangulo ng ECB na si Christine Lagarde.

Sa mga matinding sitwasyon, maaaring gumamit ang Bangko Sentral ng Europa ng kasangkapang pampatakaran na tinatawag na kuwantitatibong pagpapaluwag (Quantitative Easing o QE). Ang QE ay ang proseso kung saan nag-iimprenta ang ECB ng euro at ginagamit ito upang bumili ng mga ari-arian – karaniwan ay mga bono ng pamahalaan o mga korporasyon – mula sa mga bangko at iba pang institusyong pampinansiya. Karaniwang nagreresulta ang QE sa mas mahinang euro. Huling opsiyon ang QE kapag malamang na hindi sapat ang simpleng pagpapababa ng mga antas ng interes upang makamit ang layuning mapanatili ang katatagan ng presyo. Ginamit ito ng ECB noong Malawakang Krisis Pinansiyal noong 2009-11, noong 2015 nang manatiling napakababa ng implasyon, at noong pandemya ng COVID.

Ang kuwantitatibong paghihigpit (Quantitative tightening o QT) ay kabaligtaran ng QE. Ipinapatupad ito matapos ang QE kapag umuusad na ang pagbangon ng ekonomiya at nagsisimula nang tumaas ang implasyon. Sa QE, bumibili ang Bangko Sentral ng Europa (ECB) ng mga bono ng pamahalaan at mga korporasyon mula sa mga institusyong pampinansiya upang mabigyan ang mga ito ng likididad. Sa QT naman, humihinto ang ECB sa pagbili ng karagdagang mga bono at sa muling pamumuhunan ng prinsipal na nababayaran kapag sumasapit sa takdang petsa ang mga bonong hawak na nito. Karaniwan nitong sinusuportahan ang pagtaas ng halaga ng euro.